romantische blijspel lachen geblazen!

Robbert, een rijke jongeman van adeldom doet zichzelf voor als chauffeur als hij bij toevalligheid een discussie hoort tussen de lekkere, wilde en rebelse Kit en haar welopgevoede vriendinnen. Haar vriendinnen verzekeren dat ze iemand van stand altijd zouden herkennen en zich dan ook nimmer in zouden laten met iemand beneden hun stand.

beeldschermbril

Robbert gaat het spelletje spelen en vraagt een van zijn schoolvrienden die geheel niet van adel is zich voor te doen als de jonkheer. Wanneer Kit en de chauffeur overeenkomen dat Robbert haar zal leren rijden en zij hem Engels zal leren spreken ontstaat een game van genegenheid, jaloezie en bedriegerij in een warme landerige buurt.

De zomertijd van 1923.

Kit brengt haar vakantie door op de Veluwe op het landgoed van haar oom,tante en haar nichtje Lenie. Lenie heeft haar maatje Mia uitgenodigd terwijl Kit haar vriendin Dot heeft meegenomen. Wanneer de meiden knusjes gaan picknicken bestuurd Lenie de wagen.

Leren autorijden is wat Kit heel gaarne wil leren gedurende haar vakantie, echter haar oom voelt daar niks voor. Kit is nogal wild en uitbundig; niet zo bedachtzaam als zijn dochter Lenie. Ella Heuveling, een jongedame uit de buurt, gaat ook mee picknicken. Zij had gehoord dat het landhuis Sonnewende is verhuurd aan jonkheer Robbert Johannes Padt van Heijendaal en vier mede-studenten..

Ella is uitermate onder de indruk van zijn oud adellijke afkomst. Tijdens de picknick beweert zij dat herkomst en standing zich nimmer verloochenen. Enkel al aan de handen kan zij iemands afstamming identificeren.

Mia en Lenie zien nogal op tegen de wat oudere Ella en zijn het dan ook volkomen met haar eens. Volgens Kit en Dot is dit allemaal grote kletskoek. Echter Kit is in een baldadige bui en kakelt lustig mee om de schare nog een beetje op te stoken. Dat brengt Ella tot de plechtige uitspraak dat ze nooit zou kunnen omgaan met iemand beneden haar stand.

Waarop Kit jubelt “Ik zeker niet”, met een vette knipoog naar Dot. Op dat ogenblik komt er een jongmens in een kaki motorpak met een pilotenzonnebril achter een struik vandaan en vraagt naar een autobedrijf in de nabijheid. Vieze handen en een nog viezere snotlap. De jongeling stelt zich voor als de chauffeur van Jonkheer Padt van Heijendaal.

Bij het wegrijden roept Ella dat zij allang doorhad dat hij geen heer was, waarna Kit kattig terugketst dat zij het juist een erg aantrekkelijke jongeman vond met een leuk gezicht en aardige ogen .

De meiden weten echter niet dat de bestuurder in (bekijk) feite Jonkheer Padt van Heijendaal zelve is. Hij kreeg pech met zijn bolide en heeft het gehele gesprek van de wichten over origine kunnen horen. Ter plekke besloot hij deze schapen eens een lesje te leren.

Na terug gekeerd te zijn op Sonnewende vertelt hij het hele verhaal aan zijn vrienden. Een van hen moet zich nu voordoen als de jonkheer. Het wordt Gerrrit Jan Loots; de onaantrekkelijke kameraad met veel langdradige en aanstellerige vertellingen.

Wanneer de tieners tenslotte formeel kennismaken met de heren van Sonnewende, menen zij dat Gerrit Jan de jonkheer is en Robbert zijn bestuurder. Mia, Lenie en Ella gaan compleet op in de stijve Gerrit Jan, die nog nooit zoveel belangstelling van het vrouwelijk soort heeft gehad. Met name Ella slooft zich buitensporig voor hem uit. Enkel Kit en Dot zien niet zoveel in de charmes van de Jonkheer.

Kit ziet haar kans schoon om toch nog autorijlessen te nemen deze zomer. Zij vraagt de jonkheer of hij het haar niet kan bijbrengen. Gerrit Jan bekent dat hij niet kan rijden, hij heeft immers een chauffeur. Nou, dan kan die het mij toch leren, concludeert Kit.

Terwijl Ella het hart van de jonkheer tracht te winnen, krijgt Kit autorijles van de wagenbestuurder met het mooie gezicht en de lieve ogen. Ze zetten allebei hun splinternieuwe pilotenbril op en Kit en de bestuurder raken erg op elkander gesteld gedurende hun ritjes door de Veluwe. Robbert is in het bijzonder erg tevreden met het feit dat hij tenslotte een meisje leert kennen zonder dat zij van zijn afstamming op de hoogte is.

Hoe langer hij met het bedrog doorgaat hoe vervelender de gevolgen zullen zijn maar Gerrit Jan begint zich niettemin met de dag vertrouwder te voelen in zijn splinternieuwe rol en wil er zo lang als kan van genieten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *